ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

يكشنبه, ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۰۳:۰۷ ق.ظ

چه خاصیتی بود اکسیر ما را ؟ (یا "انتخاباتیّه")


برخی خود سوپر حزب اللهی بینان در این (به زعم خودشان) عزای کبری هزیمت انتخاباتی ، بر سر "یک مشت رای بیش تر" انگشت اشاره و اتهام را به چشم پهنه ی گیتی فرو کردند که آی ی ی کجائید که مردم به اسلام و آرمان های امام و انقلاب پشت کردند و ناچار "چون قافیه تنگ آید" به سراغ شخم زدن تاریخ اسلام رفتند که فلان عن فلان علیه ما علیه فرمایش فرمودند : از ذوالفقار علی تیز تر جهل مردم ! یکی نیست بگوید برادر من! ای قربانتان بشوم ! در این کشور آنی از آنی نمی گذرد که انتخاباتی نباشد . سینما ، کتاب ، تئاتر ، مطبوعات ، تلوزیون ، شبکه های اجتماعی و قص علی هذا دم به دم در حال برگزاری انتخاباتند ! این جاست که باید می فهمیدی که مدتهاست داری انتخابات را وامی دهیم ! (که حاشا و کلا فهمیده باشیم ...) فی الواقع ما وقتی یتیم خانه ایران و ایستاده در غبار به ترتیب 3.5 و 2.5 میلیارد در مقابل فروسنده با 14 میلیارد فروش کردند ، انتخابات را باخته بودیم ! (این ماضی خیلی بعید نیست!) و از این قبیل بسیار است ... و کم له من نظیر... باید بپذیریم که کسی که به "روحانیت منهای اسلام" رو می آورد ،  سبک زندگی و پارادایم فکری و خوراک فرهنگی اش را در زرادخانه تئوریک علیه ایده های انقلاب و حرکت های تغییر دهنده ی وضع موجود  "سبک زندگی لیبرال" ساخته است . بذری که در فرهنگ کاشته شد را در سیاست برداشت کردند . حال اینکه همان رهبری که کف انتظارش در انتخابات مشارکت سیاسی حداکثری ست ، در عرصه ی فرهنگ فریاد "این عمار" می زند و ما کماکان منفعل قافیه را باختیم . الغیاث ! که این ها همه هست و این همه نیست ... کوتاه سخن اینکه اگر نه ما به ازا که حتی نصف هم که خیر ، ربع جنب و جوش انتشار "چون قدح دست به دست" اخبار ایام چلّه ی مانده به انتخابات (که رئیسی در همان چلّه ، 16 میلیون رای جمع کرد در مقابل دولت مستقر و مستمر با "درکی ماکیاولیستی از قدرت " چهار ساله با 24 میلیون رای) از خود نشان می دادیم این نمی شد که شد . اگر ما خود سوپر حزب اللهی پنداران در عرصه فرهنگ اندک جنبشی می داشتیم ، آنگاه می توانستیم بازخورد ان را در سیاست از مردم بطلبیم .

 

جمهور 16 میلیونی ، اگر چه اپوزوسیونی نیستند که بر خلاف لندن نشینان بعد از کافه و بار و عرق و ورق شان از صدر تا ذیل نظام را دعاگو (!) باشند ، لکن حافظه ی تاریخی انتخابات ریاست جمهوری نشان داده است که تا کنون هیچ رئیس جمهوری در آن سوی رقابت 16 میلیون رای به عنوان "رأی قریب به ۱۶ میلیون ایرانیِ خواهان تغییر" نداشته است . چنان که "آن مرد نهی شده" با 13 میلیون رای در جناح رقیب چالشی پایان ناپذیر را در پیش گرفت . نگفته پیداست که امروز با آن "در باغ سبز" نشان دادن ها و تصویر "بهشت گمشده" و حرکات و سکنات ویترینی و شانتاژ و شومن بازی های انتخاباتی ، حجم عظیمی از پیگیری مصرانه ی مطالبات و وعده های انتخاباتی مورد انتظار حامیان روحانی و دیگر احاد مردم است .

 

گرچه ریاست جمهوری تا آستانه ی امکان گسل های سنی و کرد را فعال کرد و بارهای جهت گیری کرده در این میدان ، به تبع شیخوخیت (فی المثل در هرمزگان که بیشینه ی آرا را به خود اختصتص داد) به سبد روحانی ریخته شد ، لکن دور از نظر نماند که تفاوت فاحش رای روحانی در شمال اقتصادی کلان شهرها و عدم اقبال مستضعفین و پابرهنگان (که وارثان زمین اند) نیز حاکی حکایت گسل عمیقی ست که جمعه ی پیش لرزه ای از خود نمایاند و دوره ی بعد زلزله ی مهیبی را در پیش خواهد داشت .

 

پیش بینی این کمترین راقم سطور بر این است که امیدی نا امیدی فراوان و افسردگی سیاسی منفعلانه ای در انتظار خود سوپر حزب اللهی پنداران که احیاناً یکه ای خورده اند خواهد بود . حال این که نظر و نگاه امام خامنه ای که عمیقاً متاثر از قرآن است چنین نیست ؛ چنان که می فرمایند : امام (رضوان الله علیه) سفارش می‌کردند و می‌گفتند: نگوئید شکست، بگوئید عدم‌الفتح. بعضی‌ها هستند که اگر چنانچه جریان کار بر وفق مرادشان پیش آمد و به نقطه‌ی مورد نظر خودشان رسیدند، از دنبال کردن آرمان‌ها دست می‌کشند؛ این خطاست. «فاذا فرغت فانصب»؛ قرآن به ما می‌گوید: وقتی این کار را تمام کردی، این تلاش را تمام کردی، تازه خودت را آماده کن، بایست برای ادامه‌ی کار. بعضی هم بعکس؛ اگر آنچه که پیش می‌آید، بر طبق خواست آن‌ها نبود، بر وفق مراد آن‌ها نبود، دچار یأس و انفعال و شکست می‌شوند؛ این هم غلط است؛ هر دو غلط است. در آرمان خواهیِ صحیح و واقع‌بینانه اصلاً بن‌بستی وجود ندارد. وقتی انسان واقعیت‌ها را ملاحظه کند، هیچ چیز به نظرش غیر قابل پیش‌بینی نمی‌آید. (دیدار دانشجویان‌؛ 6 مرداد 1392)

 

#انتخابات #خود_سوپر_حزب_اللهی_بین #رای #یتیم_خانه_ایران و #ایستاده_در_غبار #سیاست #فرهنگ #این_عمار #رئیسی #روحانی #16_میلیون_رای #ماکیاول #آن_مرد_نهی_شده #سنی #کرد # افسردگی_سیاسی #امام_خامنه_ای #خامنه_ای #شکست #عدم_الفتح #آرمان_خواهی

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۰۲/۳۱

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی