ابراهیم دیالم

گوهری که از صدف کون و مکان بیرون بود / طلب از گمشدگان طلب دریا می کرد

ابراهیم دیالم

گوهری که از صدف کون و مکان بیرون بود / طلب از گمشدگان طلب دریا می کرد

امام محمد بغدادی ـ داماد خیام ـ مرگ وی [عمر خیام نیشابوری] را چنین حکایت می‌کند(1): « [عمر خیام نیشابوری] مطالعه ی الهی از کتاب الشفا [ی ابن سینا که در فلسفه است](2)(3) می‌کرد، چون به فصل "واحد و کثیر"(3) رسید، خلال دندان طلایی را که با آن دندان پاک می‌کرد، در میان اوراق موضع مطالعه نهاد و گفت: مرا که جماعت را بخوان تا وصیت کنم. چون اصحاب جمع شدند و به شرایط وصیت قیام نمودند، به نماز مشغول شد و از غیر اعراض کرد تا نماز [خفتن بگذارد و روی بر] خاک نهاد و گفت: اللّهم انّی عرفتک علی مبلغ امکانی، فاغفرلی، فان معرفتی ایاک وسیلتی الیک. یعنی خدایا به درستی که من به اندازه‌ توانم تو را شناختم، پس مرا بیامرز، که معرفت من به تو تنها وسیله آمرزش من است به سوی تو. و جان تسلیم کرد. علی مبلغ امکانی، فاغفرلی، فان معرفتی ایاک وسیلتی الیک. یعنی خدایا به درستی که من به اندازه‌ توانم تو را شناختم، پس مرا بیامرز، که معرفت من به تو تنها وسیله آمرزش من است به سوی تو. و جان تسلیم کرد.»


1. «می و مینا»، وصیت نامه خیام، علی دهباشی

2. حال اینکه شفای شیخ الرئیس ابن سینا در فلسفه است و قانون در طب؛ لکن برخلاف آمد عادت نام این دو را به جای دیگری به کار برده است و این خود حاکی از نکات ظریفی ست. .../ ای طبیب جمله علّت های ما!

3. برخی برآنند خیام شاگرد با واسطه (یا به قولی بی واسطه ی) شیخ الرئیس ابن سینا رحمة الله علیه ست.


96/09/18

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.