ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

چهارشنبه, ۱۳ دی ۱۳۹۶، ۱۱:۵۰ ق.ظ

شکر نعمت نعمتت افزون نَ‌کند

جناب مولوی می فرماید : "شکر نعمت ، نعمتت افزون کند / کفر نعمت از کفت بیرون کند " (1) که اشاره و استناد به آیه ی : ﴿وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِن شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ وَلَئِن کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ﴾ (2) دارد . اما به نظر می رسد (3) جناب مولوی معنای این آیه را تقلیل داده است . چرا که مفعول "لَأَزِیدَنَّـ" ، نعمت نیست ؛ بلکه  به قرینه ی ضمیر "کُمْ" انسان است که مورد فزونی واقع خواهد شد . چه به جا و سزا بود جناب مولوی این بیت را بدین گونه می سرود که : " شکر نعمت ، نعمتی افزون کند / ... " . در این بیان این "نعمتی" که در شکر "نعمت" فزونی می یافت ، همان افزونی خویشتنِ خویشِ انسان است . (4)
 
1. در برخی نسخه ها چنین آورده اند که : " شکر قدرت قدرتت افزون کند / جبر نعمت از کفت بیرون کند "
2. ابراهیم: ٧
3. مثل منی نمی خواهد و نمی تواند بگوید : " شرم باد این پیر را ! "
4. کاربرد الفاظ در قالب معرفه و نکره خود حدیثی ست مفصل که این سخن بگذار تا وقتی دگر .

96/10/13
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۱۰/۱۳

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی