ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

ابراهیم دیالم

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

يكشنبه, ۲۲ مرداد ۱۳۹۶، ۰۷:۰۱ ب.ظ

اشک عرش

اشک و عرش[1]

همان‏گونه که در جهان تکوین، عرش و فرش هست، در هستی انسان نیز عرش و فرش وجود دارد. فرش انسان، طبیعت او و عرش وی، قلب و روح اوست. قلب المؤمن عرش الرحمن[2] این عرش، مانند عرش الهی که بر آب استوار است: ﴿وکانَ عَرشُهُ عَلَی الماء﴾[3] باید بر آب استوار باشد؛ آبی که عرش انسان بر آن استوار است، اشک است.

گفتی آن آب را که عرش بر اوست / اشک کرّوبیان همی یابم[4]

[1] ـ علامه عبدالله جوادی آملی (حفظه الله) ، شمس الوحی تبریزی. (در شرح احوال علامه محمدحسین طباطبایی (ره))

[2] ـ بحار الانوار، ج55، ص39.

[3] ـ سوره هود، آیه 7.

[4] ـ دیوان عطار، ص108، شماره 20.

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۶/۰۵/۲۲

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی